ONDER DE LINDE

Le Bouquet 2004

Zovele zomers komen samen
In deze ene onweersnacht!
Wat goden ooit eens van ons namen,
Keert het niet terug met volle kracht?
Een bliksem komt het kind benauwen,
Geliefden grijpen elkaars hand
Terwijl de donderslagen snauwen
En hameren op het bange land.
Ikzelf ben snel op pad gegaan,
Verdwaald tot bij de witte dood,
Opdat ’ k op nacht-en-ontij’s baan
Waar niets meer is, al ’ t zijn ontbloot,
In ’ t licht der schichten weer kan vinden
Wat van ons was onder de linde.


WILBERT LAMBRECHTS,
ongebundeld 2004