MARKGRAVELEI

dit is de blindenstraat
een lange steeg van onfrisse lucht
geul voor brandweerwagens
van west naar oost, een volle mond
ooit voor graven,
nu voor grieven en gevaren,
voor kinderen en een halve gare
(ze komen écht van overal,
ik ken niet eens hun talen)

daar staat een kerk uit het nieuw byzantium
een lange toren in de lange straat
uitroepteken van gods dageraad
smorgens wolken en savonds, zonsopgang
en ondergang liggen
op dezelfde lijnen langs de koepels,
het licht staat er vaak te dralen

dit is wat ons redt bij gebrek aan sterrenhemel
een stoet van blinden
een park vol zienden in hun kinderjaren,
oude bomen die voelende vingers
kunnen begrijpen
en burgergeheimen gesmoord
in hun hoge kamers

de straat door zal ik
mijn mensen begeleiden
o geef mij hier een huis
met mijn stille pas
wij gaan de bus te voet
tegemoet tot wij het centrum halen

hoe kwam ik hier verdwalen

WILBERT LAMBRECHTS,
ongebundeld 2009