TENZIJ WEER ACHTERAF

                                        voor Anthony 

Het gaat opeens zo snel op deze weg.

Geen oog dat daarvoor eerder open ging,

geen hand die zacht er tegenin kon gaan,

niemand ontwaarde een begin, een schemering.

Tenzij weer achteraf. De tekenenen

van tegenspoed en moed, van sterk en eenzaam leven

tegen de hellingen, het gedicht van vallen,

het gedicht van opstaan tot aan de weg zo steil bergaf.

De knaap die aan de man zijn licht meegaf.

Het woord dat overblijft uit alle vuren van vooraf.

WILBERT LAMBRECHTS

Vooraf. Nieuwe Gedichten.