DISTICHON of het spoor van dag en nacht

NOG ZONDER TITEL


Wanneer het spreken bijna is afgerond
Krijgt iets nog ruimte in mijn mond

Dat niet meer mij behoort maar toch
Een wereld loslaat in zijn zog.

Vanwaar die binnenvaart mag komen,
Die speling die het woord doet stromen,

Die kus die iedere echo nog begeert
Nu niets in ernst nog wordt beweerd?

’t Moet dicht bij jou en jouw geheimen
wonen in bovengrondse magazijnen

tussen morgenstond en avondkentering
in jouw aarde-, maan- en zonnewenteling.


WILBERT LAMBRECHTS
DISTICHON of het spoor van dag en nacht
(nog te verschijnen, Antwerpen 2006?)