ZAND

ZAND

Ook jij moet een nomade zijn,
Vertegenwoordiger van ’ t zand dat
Tussen je vingers glijdt. Niet vrouw,
Niet man, niet jong, niet oud, maar ergens
Tussenin, een naar een bron bewegend zijn
Dat zich ontvouwt en eigenheid verkrijgt
Waar alle toestanden slechts overgangen zijn,
De doolweg tussen pijn en vreugde in.
Herkend zijn én het medeweten dat iets is,
Een beeld vol werkelijkheid. De witheid
In ’ t moment vangt tussen jou en mij
Een reis naar eeuwigheid weer aan
Om hier al in oneindigheid te staan
Want jij moet ook nomade zijn.

Wilbert Lambrechts,
DE VOGELS VAN ORPHEUS, gedichten.
Antwerpen, 2002. p.11

uitgeverij Het Zand
Graaf van Hoornestraat 51
2000 Antwerpen