zondag, september 10, 2006

ON FOOT WITH MY VISION

Hoe kan toch in dit land
van zuur en ontevreden
op trieste welvaart teren,
het vuur weer aan,
de warmte weer gevonden,
de armoe spreken
van elk ding zijn recht?

Toch niet als niet - met
wind op onze wangen- wij weer
de wegen gaan
en eenzaamheid bij iedere stap
een nieuw gesprek noodzakelijk maakt
met zelfs de ongenoodste gast
als laatste kans en oudste godendans,
een mens zo weer religie
krijgt, natuur een nieuwe dag,
het land zijn eigen vleugelslag.


Wilbert Lambrechts, voor het eerst gepubliceerd in
DE SMAAK VAN DEZE WERELD fragmenten over wandelen (2005)