PROBATIO PENNEA

De herfst kijkt nu met regendruppels
naar binnen waar in de kamers gelaten

het dagelijks leven wordt verricht en
vergeet de nutteloze straten, de dagen

van weleer die vol van jubel waren
soms te hevig om te dragen, jubel om je

jonkheid opnieuw en schoner in de gaten
dan rozen bloeien, dan herinnering ducht

als daar geen dichter was die aantekent,
die neerzet en door de regendruppels gloeit.