ZELFGEKOZEN VERTREK

Alweer een mens die is verdwenen
Omdat hij niet meer leven wou;
Alweer gaat ieder moeten wenen,
Klinkt zelfverwijt en diep berouw
Uit goede, hopeloze zielen
Die vrezen zelf de schuld te zijn.
Wat zat hem dreigend op de hielen
In zijn verborgen woeste pijn?
Ziet hij hoe nu geleden wordt,
Bemind, getroost, geschreid, omhelst,
Ontgaat hem wat z’ n kinderen schort
Of wil hij helpen om ter snelst
Al wie hij zo verlaten heeft
Terwijl hij eigenlijk niet meer leeft?


WILBERT LAMBRECHTS, ongepubliceerd