MIDDENIN

Merkwaardig, eenzaam lot: te sterven
te midden van je levensduur.
Valt er iets hogers te verwerven
Dan ’ t raadsel van dat zeldzaam uur?
Geen zin in woorden te bespeuren,
alleen de liefde weent en weent
aan alle grenzen van het treuren
waar ’ t leven langzaam weer versteent.
Niets kun je plots nog zeggen
tenzij in hulpeloze ogentaal;
wat valt er ook nog uit te leggen,
je laatste woorden zijn banaal.
Gegroet nog kinderen een voor een
alsof wat zon door wolken scheen.


Wilbert Lambrechts,
DE VOGELS VAN ORPHEUS, p. 90
uitgeverij Het Zand, Antwerpen, 2002

eveneens verschenen in De Mare, Gent maart 2006, p. 21
als in memoriam Lucie Sprangers (1959-2006)