OGENBLIK

Wie vrij is, is tot aan zijn dood bereid
een ogenblik slechts maar te zijn in tijd.
En meer verlangt hij niet. Ik zat dit
te beseffen op het strand. Een hond
kwam langs. Een wind klom zachtjes
in een boom. Een autobus lag moeizaam
in de smalle bocht hoog bovenop de rots
en toeterde dus luid. Ik keek er niet naar om.
Waar wachtte ik nog op? Op niets.
Zelfs niet op zekerheid. Het liefst
nam ik nog afscheid van mijn ver
geboorteland en bleef hier zitten
om te schrijven bij de rilling van het
wateroppervlak. Of bij de omkeer van een slak.


Wilbert Lambrechts, INCUNABELEN, Berchem 2001