VERHUIZING

Zoveel stoelen komen naast elkaar
te staan en willen zich om ons (dansend?)

schikken tot een kring in nieuwe
kamers die een karavaan van ruimte

vormen. Terwijl het oude afscheid
neemt en bezitsloos begint te ademen

zonder ons, zweeft de nieuwe
samenkomst van kamers ontastbaar

de verbeelding in en uit
alsof wij op een reeks van golven

staan voor en achterwaarts,
tijd tuimelt en onze zielen zingen.


Wilbert Lambrechts, DISTICHON of de sporen van dag en nacht.
Nog te verschijnen. Antwerpen, 2006?