VREEMD

Niet alle dagen zijn geschapen
Om de volmaaktheid aan te raken.
Er zijn zelfs diepe, warme nachten
Waarin wij toch verloren zijn
En naast elkaar als vreemden gaan.
De maan staat sikkelvormig klaar,
Het water stroomt halfwild als inkt
Zo zwart in ’ t sterverlichte duister
Van onze stad. Het zwaar tumult
Van kermiskreten en –attracties
Komt ook terwijl wij praten niet
Tot rust. Wij spreken zacht en zoeken,
Hoewel dat voor vannacht niet baat,
ultieme zin die ons ontgaat.

Wilbert Lambrechts, DE VOGELS VAN ORPHEUS, p.47
Berchem, 2002