WERKEN

Ik kan niet meer tot werken komen
zoals ‘t hoort. Ik heb geen discipline
meer. Het zweet breek uit bij iedere
verplichting die steeds nader komt.
Telkens wijk ik uit en zoek verpozing
in iets dat afleidt van de angst
die met ‘t verkorten van de tijd verbon-
den is. ‘k Besterf het altijd onderhuids.
Is dit het razen van een storm die
bij het herfstweer past of daagt
een nieuwe lente op, een bloesem-
paradijs dat in de tuinen staat?
Ik zoek als punt van rust in mij
jouw lief gelaat en voel me bijna vrij.