STILSTAAN BIJ HET MEER

Is het kind dat wij dragen
Rond het meer al in het water

En koelt het de zon door te baden
Van ochtend tot avond

Schommelend over de paden
Diep in het nachtelijk weten

Van dauw en schemerrijken
Te meer? Moeders blijven het vragen.

Mannen, anders eerder zeer ambitieus
Bij het bereiken van doelen en daden,

Zij zweren het einde te halen,
De god die er wacht te zien stralen,

Zij laten nu blij de voeten los en zien
Vrouwen en stenen en eindelijk de weg

En hagedissen springen in ’t rond
Tussen muren en hun krachtige kruiden.


Wilbert Lambrechts, DISTICHON of de sporen van dag en nacht.
Antwerpen, 2007