GEWOONLIJK BETITELD "INSOMNIA"

's Namiddernachts ontwaakt
met rondspokende dingen.
Bij de buren is er nergens licht,
ook hier zijn kamers in de greep
van duister en de stille uren.
Ik leef als een touw met een lus
maar geen seconde bang voor
de gevaren, begin ik met
bedenkingen en peins dan
alle nachten over en, naar ik vermoed,
het leven achterste voren en opnieuw.
Is er een duidelijk verschil
tussen spoken en de schaduwloze
dingen en wie ik ben? De bijna oude man?
Ik vergeet quasi de jonge vrouw
met wie ik aanlig en het dapper
kind dat niet eens éénjarig
ademt op het geruis,
op het bodemloos gefluit
van wegenoceanen ginder ver
want ik ben hier, wél in
een woord gewikkeld
en in stilgevallen tijd.
Dan staakt het oproer en de macht
en kust de nacht, bijna onverwacht,
de holte van haar eigen pracht.

WILBERT LAMBRECHTS
Ongebundeld gedicht.