STREPEN TREKKEN

1.

Ik trek een streep: het is voorbij -

en morgen zijn de wolken lichter,

vriendelijker loopt mijn zwijgend pad. 

En kijk ik naar een kever op het blad,

dan weet ik wat ooit de bedoeling was:

strepen zetten op een blad

en alles komt dan dichter, dichterbij.

Tot nooit nog iets verloren gaat

wat voordien wel losliep en verdwaalde ooit

in een nog dromend leefgetij vooraf.

2.

Het moet toch met een vrouw geweest zijn

dat ik samen was, vooraf en zonder straf?

En durf ik dat ook openlijk te zeggen

wanneer ik straks met jou te samen lig,

nog voor de zomer ergens in het gras?

Het moet met jou geweest zijn dat de winter plots

in stukken brak, in schotsen die elkaar ontweken

en verdreven, in vrede ieder naar zijn kant.

Het moet van ergens in de tijd mij komen

dat ik jou vind vooraf en telkens weervond achteraf.

WILBERT LAMBRECHTS

Vooraf. Gedichten 2013