VERSCHILLEN

De verschillen van dag en nacht vergaan
In gaten van schemer en deemsterwegen.

Wij zijn zelf de dood als we even niet goed zien.
Daar staat geschreven wat wij willen. Dobbel maar.

Jezus is een kind, of: elstarappels kunnen blozen.
De namen komen uit de wandeltas te voorschijn

Ook zonder licht. Er is iets hogers voorbij
De splitsing van de weg, een spoor, een tover.

Details worden niet verstrekt tenzij per schepen
Die van de avond tot de morgen en terug, adem bevaren.

Wij willen dromen, wij willen slapen nog veel meer,
En leven in het koren, leven op zolder bij elkaar.

En wie gestorven is, moet horen. En wie geboren
Wordt, zal weten. Wie aankomt, kan nog overstappen nu.

uit: DISTICHON of de sporen van dag en nacht
Wilbert Lambrechts, 2007

RUST

Nu geen verder meer dan de horizon die stilblijft
In zijn lijnen, in zijn spreken zacht en zwijgen tegelijk

Nu enkel deze cirkel even onder een afdak van hoge linde
Terwijl de zon in zichzelf een hitte toe mag schijnen

(via de velden, de beken, de schedels van bomen,
de wegen op en neerwaarts in het dampende asfalt,

een zomeraanbieding gratis en voor niets). Nu enkel
hier dit donkere verblijf en slapen even en langzaam luidop

lezen over langgeleden oorlogen en vrede terwijl
aan de takken al het kindje hangt, bengelend in haar wieg

de toekomsten nog ver vooruit en enkel in het nu daar
staan te grazen ezels, gras van nu, gras van tegenwoordig

en van heden, even pas geboren ezel wezen samen
in dit lindenuur met vrouw en boek en kind

uit:WILBERT LAMBRECHTS,
DISTICHON of de sporen van dag en nacht
Antwerpen, 2007

OCHTENDWANDELING

Opgestaan in kleren van vandaag
Om met mijn fijne voeten

In het natte gras te lopen (richting avond,
Westwaarts in het bos)

Hoezeer de ochtend met het licht
Komt duwen in mijn rug, weet ik straks maar pas

Wat kom ik doen? Hier toertjes lopen?
Alleen zijn met het gloren? Een zin

Tussen de beuken proeven? Een bladzijde
Openslaan met stap voor stap lectuur

De randen langs van weide en van mos?
Of vragen voor wie ik insta in de dag

Of er iemand is of iets in dit stil zelfbegin
Die in de kringloop van een woord mij geeft

het inwerkingtreden nu van alle tijd die rest?
De bomen willen ongestoord hun zomerdromen.


uit: WILBERT LAMBRECHTS,
DISTICHON of de sporen van dag en nacht
Antwerpen, 2007