EENZIJN

Natuurlijk denk ik vaak aan jou.
Soms als de avondstad zacht weg-
glijdt in portalen, kamers en kaffees
waarin ontstoken lampen kleine
werelden gezelligheid verzamelen,
dwaal ik nog rond onopgemerkt
door 't eeuwig radeloos verkeer.
Mijn favoriete straten kiezend,
neuri ik van helder trots geluk
alleen. 'k Denk dan aan jou, aan
evenbeeld en tegendeel, licht
dat zich wil spiegelen in mijn ziel.
De man die éénzijn ondergaat
verheugt zich dan dat hij bestaat.

WILBERT LAMBRECHTS,
ongebundeld datering onzeker