VERDERSPELEN BIJ NACHT

Ik wil mezelf nog niet in bed leggen
vermits ik helemaal niet ben uitgespeeld

ik wil nog vechten, zingen, vrijen, werken,
ik wil nog meesterwerken, punten slijpen

voor een kommaloos verzet,
haasje-over duikelen in een debuut

dat nacht en dag de sporen legt,
de straten veegt en 's morgens de lantarens dooft

boven de eerste mensen die gaan wandelen.
Waar ben je kindjelief, dat ik het

uitroep met je ogen in mijn stem
en speel tot ik je slaap in droom

en dan is het gedaan, finito, leg mij dan
neer in de bermen onder rotsvaste bomen

die wuiven in de hemelen zo nuchter
als heiligen zonder sporen, zonder straten.

WILBERT LAMBRECHTS,
DISTICHON of de sporen van dag en nacht
Antwerpen, 2009

BLUES

wat ik niet zag
dat sprak mij toe
met pijn
en brak af
een woord


te voorschijn
kwam de tijd
die zag
die mij zag

en dan verdween

wat zag ik toen
niet meer met
blinde vlekken
dode hoeken
blinde vloeken
blote voeten

jou?

ja, niemand kent
de blues
als willie den blinde:
altijd in zijn oog
die wolk van melk

WILBERT LAMBRECHTS