VOORNEMEN

De grijze winter lang neem ik mijn spreidstand aan
en vouw mij helemaal  zover in takken open
dat je mijn nerven ziet, structuur van mijn bestaan,
vierledig boven, één en diepgeworteld onderaan.
Mijn hart is naar mijn omtrekken gekropen.
De wolken dekken mij met stille vleugels toe.
Maar straks ben ik het bladerloze spreken moe.
Dan hul ik mij en ga ik mij in kleuren dopen.

Wilbert Lambrechts
26 december 2012

IN DE NACHT

Wie weg wil, kan altijd een woord
nog wachten tot aan de overloop
van het nieuwe jaar.

Het komt mij voor dat sterren
maandenlang niet aan te spreken zijn
en dan opeens hun knipperen en blinken,

hun tijd, hun ogenblik, hun glimlach
in het duister van hun huis,
in de kilte van hun seizoen,

 in hun eenzaamheidsgebied.
 Jij komt er doorheen,
 jij zoekt er in het punt zelfs hun teken nog.