woensdag, januari 23, 2013

BEELDVERLANGEN

achter de betekenis
verdwijnen de beelden,
daarom 
doe de betekenis vergeten
en laat leven
de beelden even
opwaarts in alle richtingen
neerwaarts in het bodemloze
horizonten verticaal
en schepen aan de einder
in de lucht

  
verander voortdurend van hand

kom, beelden
ruk het onkruid uit mijn ogen
put fonteinen van zilver en muziek
uit woestijnen, dorheid en dood.

Wilbert Lambrechts
   

dinsdag, januari 01, 2013

HET EERSTE WANDELUUR


Het eerste wandeluur in alle vroegte
is het beste. Overtroffen wordt het
door geen enkel van de lange dag.

De bomen gaan nog op in lanen en in lijnen,
en velden liggen zwijgend in hun werk,
de paden, jong en lonkend, trekken
naar een verre klaarte voor een stil onthaal.

Het gaan verloopt in vrede, van de dageraad
tot aan de avondschemering. En toch, alleen de eerste
luchten blijken niet te wissen achteraf:
daar vlieden grijze, dunne voorgrond-wolken weg,
waarachter witte landen rusten op oneindigheid van blauw.

En ganzen vliegen over dan
zoals wij zouden moeten leven even:
vertragend, lichtgevoelig, ritmisch op en neer,
toch onontkoombaar steeds aanwezig in een doel.
De ruimte nemend, juist terwijl er extra ruimte vrij ontstaat. 

Niets in mijn blik is dan dat ooit erin vergaat.

Wilbert Lambrechts,
1 januari 2013